öğretmen etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
öğretmen etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

29 Ekim 2014 Çarşamba

BURDUR FEYZİYE-İ İRFAN MEKTEBİ MUALLİMLERİ

BURDUR FEYZİYE MEKTEBİ MUALLİMLERİ

FOTOLAR: Metin Özata arşividir

BURDUR FEYZİYE-İ İRFAN  MEKTEBİ MUALLİMLERİ
BURDUR 1339 (1922-1923) OTURANLAR SAĞDA MUSTAFA EFENDİ (MUALLİM) ,YANINDA FEYZİYE MEKTEBİ BAŞMUALLİMİ İSMAİL HAKKI EFENDİ.
AYAKTA SOLDAN FEYZİYE İRFAN MEKTEBİ MUALLİMİ CEMAL, FEYZİYE MUALLİMİ FERİT İBRAHİM (ÇELİKBAŞ ???)

26 Ekim 2014 Pazar

BURDURLU ÖĞRETMEN ŞEVKET ŞENER'İN EĞİTİM HATIRALARI

Öğretmen Şevket Şener          FOTO: Sayın Sabahattin Akkaya'ya aittir.


ÖĞRETMEN ŞEVKET ŞENER'İN BURDUR EĞİTİMİ HAKKINDAKİ ANILARI (1998 YILI RÖPORTAJI)
‘1908 (1324) yılında Burdur’da doğdum. Çocukluğum Burdur’da geçti. İlkokula Manastır mahallesi’ndeki Mahalle Mektebinde başladım. Öğretmenimin adı Hasan Hafız Efendi idi. Perşembe günleri odun, ücret olarak 10 veya 20 para götürerek hocaya verirdik. Bu ücrete “perşembelik” denirdi. 3. sınıfa geldiğimde çay kenarındaki Rehber-i İntizam Mektebine geçtim. (şimdiki adı Sakarya İlköğretim Okulu). Bu okul 6 yıllıktı. Birinci ve ikinci sınıflara ‘Devre-i Ula’, üçüncü ve dördüncü sınıflara ‘Devre-i Mutavassıta’, beşinci ve altıncı sınıflara ‘Devre-i Ali’ denirdi. Tarih, coğrafya, kıraat (okuma), riyaziye (matematik), hendese (geometri), manzume (şiir), musati ahlakiye (din dersi) dersleri okutulurdu. Eski harflerle yazılı kitaplar vardı. Harita dışında araç-gereç yoktu. Hafta sonu Cuma günleri yapılırdı. 
‘Beşinci sınıfta iken tarih öğretmenimiz ağlayarak sınıfa geldi. İzmir’in işgal edildiğini söyledi. Bütün öğrenciler (40-50 kişiydik) ağladı. Halka moral vermek ve onları bilinçlendirmek için Rehber-i İntizam bahçesinde toplandılar. O zaman ben altıncı sınıfta okuyordum. Orada Mehmet Akif Ersoy’un şiirini okudum. Halk çok duygulandı. O günlerde tarih öğretmenimiz Sait bey öncülüğünde Yunan bayraklarını asmak isteyen kişiler sopalarla Postanenin önünden uzaklaştırıldı. 
‘Burdur’da Konyalı Mektebi, Şehit Asım İnas (Kız) Mektebi (Turan İlköğretim Okulu). Tecir Hoca Mektebi (İstiklal İlköğretim Okulu), İsmail Özalp Mektebi, Hilal Kız Mektebi vardı. Kızlar ayrı okullarda okuyordu. İlkokuldan sonra idadi Mektebine (Ortaokul) gittim. İdadi Mektebi üç yıllıktı. Bu okulun birinci sınıfına ‘Kısmi-Umumi 3’ denirdi. Müdürümüzün adı Talat Tahsin Bey’di. İdadi’de okurken merasimlerde kadife üzerine yazılmış “Padişahım çok yaşa” yazısı takardık. Okulda izci grupları vardı. O yıllarda İdadi’de okunan dersler, bugünkü derslerin hemen hemen aynısı idi. İdadi’den 4 kişi mezun olduk. Bize Lise diploması verdiler. O yıllarda Burdur’da lise (Sultaniye) yoktu. 842 sayılı kanun ile Mustafa Bey zamanında İdadi’yi bitirenler öğretmen ünvanı aldı. Bundan başka mahalli imtihanlar yapılarak başarılı olanlar da öğretmen olurdu. 
1 Eylül 1923 tarihinde 600 kuruş maaşla Arvallı (Bağsaray) köyünde öğretmenliğe başladım. Okulda 70-80 öğrenci vardı. Kız öğrenciler devam etmiyordu. Erkek öğrenciler de devamsızlık yapıyorlardı. Gayretli çalışmalarımla kız ve erkek öğrencilerin devamını sağladım. 
1923 yılında üç yıllık olan okula dördüncü sınıf, daha sonra da beşinci sınıf açıldı. Okul bakımsız ve haraptı. Sıra, masa yoktu. Öğrenciler yerde oturuyor, uzatılan tahtalar üzerinde ders yapıyordu. Belediye Başkanı ve Jandarma komutanı Vaha Sait Paşa okula geldi. Ben o sırada kırılan tahtanın yerine yenisini yerleştiriyordum. Okulun durumunu gören komutan İhtiyar Heyetini çağırarak para toplayıp Çeltikçi’ye gelmemizi istedi. Bizde hemen işe koyulduk. Parayı topladık. Komutan bu parayla yeni okul yapımına başlamamızı istedi. 6 Haziran 1932 tarihinde okulun temeli atıldı. 13 Aralık 1932’de bitti. Çevrede örnek bir okul oldu. Okulda kooperatif kurdum. Buradan elde edilen gelir ile fakir öğrencilerin ve okulun ihtiyaçlarını karşıladım. Köyde gece kursları düzenleyerek köylüye okuma-yazma öğrettim. Burdur köylerinin yaklaşık %30’unda okul vardı. Eğitime çok önem verilirdi. O zamanlarda eğitimde Burdur’un İstanbul’dan sonra ikinci geldiği söylenirdi. 
Severek uzun yıllar çalıştığım bu meslekten ilk yılların verdiği aynı heyecanla 02.12.1964’te emekli oldum.’
Belediye Başkanı Sabahattin Akkaya'nın hatırası: Rahmetli Şevket Şener Bey benim ilkokul öğretmenimdi. Turan İlkokulunda-ki o zaman okulumuz çay kenarında idi- bizi tam 5 yıl okuttu. Kendisinden maddi manevi çok şeyler öğrendik. Her haliyle örnek bir şahsiyetti. 1957 senesinde ilkokul birinci sınıftan itibaren başlayan o sevgi ve bağlılığımız 2000 yılında vefatına kadar devam. Son anında dahi yanında olmak nasip oldu. Kendisini rahmet ve şükranla yadediyorum.
Aşağıdaki fotoğraf Rahmetli öğretmenimiz Şevket Şener'le çekildiğimiz 02.06.1962 tarihli 5.sınıf hatırasıdır

BURDUR LİSESİ ÖĞRETMENİ ŞAİR_YAZAR İBRAHİM ZEKİ BURDURLU (ÖNCEKİ SOYADI ÖCAL)



Fotolar Kızı Nalan Öcal İpekoğlu'na aittir.



 BURDUR LİSESİ ÖĞRETMENİ YAZAR VE ŞAİR İBRAHİM ZEKİ BURDURLU


 Soyadı Öcal olmasına rağmen Burdur'u çok sevdiğinden soyadını BURDURLU olarak değiştirmitir.. 
“İbrahim Zeki Öcal/ Burdurlu”,Unutulmayan Burdurlular I.Sempozyumu, Burdur Kültür ve Turizm Derneği, 17 Aralık 2010, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Konferans ve Sergi Salonu, BURDUR.

1922 yılında doğan ozan ve yazar İbrahim Zeki Burdurlu, ilköğrenimini Burdur'da, ortaöğrenimini İstanbul Erkek Öğretmen Okulunda, yükseköğrenimini Gazi Terbiye Enstitüsünde tamamladı (1948). Lise ve Eğitim Enstitülerinde Türkçe, edebiyat öğretmenliği yaptı. Ülkü dergisinde (1941-1945) yayımladığı şiirlerle, halk şiir geleneğini yeni beğeni koşulları ve anlayışıyla zenginleştirme çabası gösterdi. İlk kitabı 1945'te basılan Toprak İnsanları'dır. Sanat ve Edebiyat, Millet, İstanbul, Fikirler, Şadırvan, Su, Hisar, Varlık dergilerinde yayınlanan şiir ve araştırmalarının yanı sıra masallar ve oyunlar da yazdı.

27 Temmuz 1984'de İzmir'de hayata veda etti.

Eserlerinden Bazıları: Toprak İnsanları (1945), Toprağın İçindeki Toprak (1946), Burdur'daki Mahallemiz (1947), Keloğlan (1949), Basık Tavan (1950), Bir Köyden Bir İnsan (1951), Lefkoşe (1953), Minnacık Ada (1954), Günaydın Yavru Kıbrıs (1959), Atatürk'üm (1959), gibi şiir kitapları ile Uygulamalı Yeni Kompozisyon (1965), Uygulamalı Cümle Çözümlemeleri (1967), Reşat Nuri Güntekin (1971), Dil Bilgisi Açısından Yapıtlarımız (1974) gibi incelemeleri bulunmaktadır.

BURDURLU ÖĞRETMEN HASAN BARLASIN ÇOCUKLUĞUM İSİMLİ KİTABI VE ÇERŞAMBA-DERNEK ŞİİRİ


Hasan Barlas’ın ‘’Çocukluğum’’ İsimli Kitabı
Burdur 1955 İl Yıllığı hazırlama komisyonunda görev almış olan zamanın Burdur Lisesi Türkçe Öğretmeni Hasan Barlas’ın basılmamış olan ‘’Çocukluğum’’ isimli kitabından bahsedilmektedir. Bu kitabın bulunması halinde Burdur tarihi ile ilgili bilgiler saptanabileceğini düşünmekteyiz. Hasan Barlas’ın Çarşamba-Dernek isimli şiiri Burdur’da ‘’Çarşamba’’ ve ‘’Dernek’’ günleri ile ilgili bilgi vermesi açısından ilginçtir. Burdur 1955 İl Yıllığının 70. sayfasında tamamı bulunan bu şiir kısaltılmış olarak aşağıda verilmiştir:
Çarşamba-Dernek
Kenti kıra bağlayan iki yaz günümüz var;
Sürer bu gelenekler bağbozumuna kadar,
Kuzeye kanad geren kıra (Çarşamba) derdik,
Batıdaki bağlara (Dernek) adını verdik.
Çarşamba daha yanık, daha sıcak gelirdi,
Dernek’ten yad bir koku, yad bir renk yükselirdi.
Müslümanlar’ın bağı Çarşamba yolundaydı,
Yabancı bağları da Dernek kolundaydı.
Boşlukta sislenirdi katmer, testi kokusu
Yollara dökülürdü akşama doğru herkes,
Havaya yükselirdi binbir tempo, binbir ses
Kafile toz içinde evlerine dönerdi.
Bazen bir payton geçer: atlar hop hop, zil çan çan